چرا پرنده جیغ میزند؟ علتها و راه آرامترکردن
جیغزدن پرنده همیشه به معنی بدرفتاری نیست؛ گاهی صدای تماس، هیجان صبحگاهی یا واکنش به سروصداست. اگر جیغ ناگهان بیشتر شده، همراه با تغییر اشتها یا ظاهر پرنده است، اول احتمال بیماری را بررسی کنید؛ برای جیغ رفتاری هم تنبیه و فریاد معمولاً اوضاع را بدتر میکند.
فهرست محتوا
اول صدای طبیعی را بشناسید
طوطیسانان در زمانهایی از روز پرصداترند و با صدا اعضای گروه را صدا میزنند. چند دقیقه صدا هنگام طلوع، برگشتن شما یا دیدن هیجانانگیزها میتواند طبیعی باشد. مسئله زمانی است که صدا طولانی، تکراری و خارج از الگوی همیشگی شود.
چرا پرنده جیغ میزند؟
کمخوابی، تنهایی، ترس، گرسنگی، نبود سرگرمی، جای نامناسب قفس و یادگیری جلب توجه علتهای رایجاند. اگر هر بار با جیغ وارد اتاق شوید، پرنده ممکن است بفهمد بلندترین صدا سریعترین راه رسیدن به شماست.
الگوی صدا را ثبت کنید
سه روز زمان، مدت و اتفاق قبل از جیغ را یادداشت کنید. برای مثال، شاید متوجه شوید هر عصر با روشنشدن جاروبرقی جیغ شروع میشود، یا درست پیش از خواب و زمانی که اتاق شلوغ است. این یادداشت علت را روشنتر از حدسزدن میکند.
پاسخ درست به جیغ چیست؟
هنگام جیغ برای جلب توجه، داد نزنید و بلافاصله نزدیک نشوید. یک مکث کوتاه و آرام را پیدا کنید، همان زمان نزدیک شوید و با توجه یا تشویقی موردعلاقهاش آرامبودن را تقویت کنید. نیاز واقعی مانند ترس یا گیرکردن را البته فوراً برطرف کنید.
محیط روزانه را بهتر کنید
خواب شبانه کافی و منظم، زمان تعامل، اسباببازی جویدنی، جستوجوی غذا و امکان حرکت امن فراهم کنید. اسباببازیها را کمکم معرفی و دورهای جابهجا کنید. پوشاندن قفس در میانه روز برای خاموشکردن پرنده راهحل مناسبی نیست.
چه کارهایی نتیجه را خراب میکند؟
آب پاشیدن، ضربه به قفس، ترساندن، محرومکردن از غذا و فریادزدن پذیرفتنی نیست. این کارها اعتماد را کم میکنند و ممکن است جیغ، گازگرفتن یا ترس را بیشتر کنند. تغییر باید آرام، ثابت و متناسب با نیاز همان پرنده باشد.
چه وقت معاینه لازم است؟
تغییر ناگهانی صدا، پفکردن طولانی، کماشتهایی، کاهش وزن، نشستن کف قفس، تنفس سخت یا تغییر مدفوع نیازمند معاینه دامپزشک آشنا با پرندگان است. پس از رد مشکل جسمی، مربی رفتار پرندگان میتواند برنامه دقیقتری بدهد.
