چرا سگ بند قلاده را گاز میگیرد؟ علت و تمرین درست
سگ معمولاً وقتی بیش از حد هیجانزده، کلافه یا ترسیده است، یا هارنس و قلاده آزارش میدهد، بند را گاز میگیرد. گاز گرفتن بند قلاده نشانه «سلطه» نیست. همان لحظه بند را به بازی کششی تبدیل نکنید، فک سگ را نگیرید و اگر کنار خیابان یا سگ دیگری هستید، بند را محکم در دست نگه دارید و به فضای امنتری بروید. آموزش را کمی پیش از زمانی شروع کنید که سگ معمولاً سراغ بند میرود.
فهرست محتوا
لحظه شروع رفتار، سرنخ اصلی است
سگی که هنگام بستن هارنس بند را میگیرد ممکن است از بستن یا تنظیم وسیله خوشش نیاید یا بند را اسباببازی بداند. گرفتن بند درست پس از خروج از خانه بیشتر با هیجان شروع پیادهروی جور است. اگر رفتار فقط با دیدن سگ، دوچرخه یا پارک آغاز میشود، بالا رفتن هیجان یا نرسیدن به چیزی که میخواهد محتملتر است؛ شروع آن در پایان مسیر هم میتواند از خستگی و شلوغی زیاد بیاید.
برای یک هفته، زمان و مکان هر بار را در چند کلمه یادداشت کنید: بند شل بود یا کشیده، چه چیزی روبهرو بود و سگ چند دقیقه راه رفته بود. این اطلاعات کمک میکند بهجای جنگیدن با خود بند، همان بخش دشوار پیادهروی را سادهتر کنید.
اول مطمئن شوید هارنس و قلاده آزارش نمیدهند
ساییدگی زیر بغل، گیرکردن مو، تسمه پیچخورده، قفل سنگین یا فشار روی گردن میتواند سگ را به سمت بند برگرداند. وسیله باید بدون مالش پوست روی بدن بنشیند، حرکت شانه را نبندد و هنگام راهرفتن جابهجا نشود. بند رشتهرشته، قفل لق یا دوخت آسیبدیده را پیش از پیادهروی بعدی عوض کنید.
اگر گاز گرفتن ناگهان شروع شده، سگ هنگام پوشیدن وسیله جاخالی میدهد، با لمس گردن یا شانه درد دارد یا دهانش حساس شده است، اول علت درد را بررسی کنید. درد دندان، پوست یا گردن را نمیشود با فرماندادن برطرف کرد.
وقتی بند را گرفت، کشمکش راه نیندازید
در جای امن دستتان را ثابت نگه دارید و تا حدی که کنترل سگ از بین نرود، کشش بند را کم کنید. آن را بالا و پایین تکان ندهید و برای پسگرفتنش نکشید؛ حرکت و مقاومت دوطرفه میتواند بازی را جذابتر یا فشار را بیشتر کند. دستتان را نزدیک دهان نبرید و قلاده را از کنار صورت نگیرید.
وقتی به نقطهای امن رسیدهاید و سگ هنوز میتواند غذا بخورد، یک تشویقی را دور از پاهای خودتان و دور از خیابان روی زمین بیندازید. وقتی دهانش از بند جدا شد، چند قدم آرام به سمت فضای خلوت بروید. کنار خیابان هرگز بند را رها نکنید. اگر آنقدر هیجانزده یا ترسیده است که غذا را نمیبیند یا به دست و لباس شما میپرد، فرمانهای پیدرپی ندهید؛ بدون نزدیککردن دست به دهانش، به حاشیهای امن و دور از مسیر خودروها بروید و مسیر را کوتاه کنید.
تشویقی را پیش از گاز گرفتن به کار ببرید
اگر هر بار بعد از گرفتن بند خوراکی ظاهر شود، سگ ممکن است یاد بگیرد اول بند را بگیرد تا تشویقی بگیرد. ببینید معمولاً درست پیش از کدام بخش مسیر سراغ بند میرود: پیش از رسیدن به ورودی پارک، روبهروی خانه یک سگ یا چند دقیقه مانده به خستگی. همانجا برای نگاهکردن به شما، بوکشیدن آرام یا چند قدم راهرفتن بدون گرفتن بند تشویقش کنید و پیش از بالا رفتن هیجان فاصله بگیرید.
جلسههای کوتاه در کوچه خلوت از یک مسیر طولانی و پرکشمکش مفیدترند. فرصت بوکشیدن و مکث را بخشی از پیادهروی حساب کنید. اگر مشکل اصلی کشیدن رو به جلو است و سگ بند را با دهان نمیگیرد، راهنمای راهرفتن سگ با بند شل تمرین جداگانه آن را توضیح میدهد.
«بده» را دور از هیجان پیادهروی تمرین کنید
تمرین را در خانه با یک اسباببازی سالم شروع کنید، نه با بندی که قرار است هنگام بیرونرفتن استفاده شود. وقتی سگ وسیله را گرفته است، تشویقی موردعلاقهاش را نزدیک بینیاش بگیرید؛ لحظهای که دهان باز شد بگویید «بده»، خوراکی را بدهید و گاهی اسباببازی را دوباره برگردانید. بهاینترتیب رهاکردن به معنی دعوا یا از دستدادن همیشگی وسیله نیست.
پس از چند نوبت موفق، فرمان «بده» را کمی پیش از نشاندادن تشویقی بگویید. تا وقتی این مهارت در خانه روان نشده، انتظار نداشته باشید وسط شلوغی روی بند جواب بدهد. فک را با دست باز نکنید و سگ را برای رها نکردن نترسانید.
اگر بند آسیب دیده، خطر فرار را جدی بگیرید
برای پیادهروی از بند معمولی و غیرمتری، سالم و متناسب با جثه سگ استفاده کنید و پس از هر نوبت محل گازگرفتن را ببینید. زنجیر سنگین، اسپری تلخ روی بندی که نزدیک چشم و دهان است یا بستن بند به دور پوزه درمان رفتار نیست. اگر سگ میتواند بند را سریع پاره کند، تمرین را فعلاً در محوطه بسته انجام دهید. اگر به اتصال ایمنی دوم، یعنی بندی کمکی که جدا از بند اصلی بسته میشود، نیاز دارید، مربی باتجربه باید نوع اتصال و محل بستن آن را حضوری بررسی کند.
دو بند را خودسرانه به هم وصل نکنید؛ اتصال نادرست ممکن است حرکت سگ را ببندد یا دور پاها بپیچد. هدف همان اتصال ایمنی فقط جلوگیری از فرار در صورت پارهشدن بند اصلی است، نه کشیدن سگ از دو جهت. هر وسیله تازه را ابتدا در محیط آرام و برای زمان کوتاه امتحان کنید.
نمونه واقعی: وقتی سگ نزدیک پارک بند را میگیرد
فرض کنید سگ جوانی در کوچه بدون گرفتن بند راه میرود، اما چند متر مانده به پارک بند را میگیرد و بالا میپرد. دفعه بعد پیش از آن نقطه به گوشه خلوتی بروید، اجازه دهید چند بو را بررسی کند و برای سه یا چهار قدم آرام تشویقش کنید؛ سپس پیش از شروع کشمکش برگردید. در نوبتهای بعد فقط تا وقتی بدنش شل است و سراغ بند نمیرود کمی نزدیکتر شوید.
اما اگر همان سگ فقط در راه برگشت بند را میجود، کوتاهکردن مسیر و استراحت زودتر احتمالاً از تمرین بیشتر نزدیک پارک مفیدتر است. یک رفتار ظاهراً یکسان میتواند در دو زمان به دو پاسخ متفاوت نیاز داشته باشد.
گاز گرفتن دست یا حمله ناگهانی به بررسی جدی نیاز دارد
اگر سگ از بند به دست، لباس یا صورت میپرد، بدنش سفت میشود، غرش میکند یا نمیتوانید بدون خطر فاصله بسازید، خودتان قلاده را نگیرید و وارد کشمکش نشوید. کودکان و رهگذران را دور نگه دارید و برای برنامه حضوری از دامپزشک و متخصص رفتار کمک بگیرید. اگر گازگرفتگی پوست را شکافته یا خون انداخته است، زخم را فوراً حدود پانزده دقیقه با آب و صابون بشویید و همان روز برای بررسی هاری و کزاز از مرکز درمانی راهنمایی بگیرید. خونریزی مهارنشدنی، زخم عمیق یا گازگرفتگی صورت و دست نیاز به رسیدگی فوری دارد.
شروع ناگهانی همراه با درد، لنگش، سرفه هنگام فشار بند، مشکل دهان یا ترس شدید نیز دلیل معاینه است. اگر بند نزدیک خیابان در حال پارهشدن است، اول به محوطهای بسته یا پشت مانعی امن بروید و با همان بند مسیر را ادامه ندهید. ایمنی در آن لحظه از کاملکردن تمرین مهمتر است.
