ادرار کردن سگ در خانه؛ علت پزشکی یا مشکل آموزش؟
ادرار کردن سگ در خانه همیشه به معنی «لجبازی» یا فراموش‌کردن آموزش نیست. اگر سگی که قبلاً محل دفع را می‌شناخته ناگهان داخل خانه ادرار می‌کند، اول باید مطمئن شوید مشکل جسمی ندارد. در توله‌ها یا سگ‌های تازه‌وارد، ناقص‌بودن آموزش و برنامه نامنظم شایع‌تر است؛ اما اگر سگ زیاد ادرار می‌کند، درد دارد، زور می‌زند، خون در ادرارش دیده می‌شود، بیش از حد آب می‌خورد یا نمی‌تواند ادرارش را نگه دارد، باید دامپزشک او را ببیند.
فهرست محتوا
اول به شکل و زمان ادرار دقت کنید
محل و مقدار ادرار سرنخ مهمی می‌دهد. یک حجم نسبتاً زیاد روی زمین معمولاً یعنی مثانه خالی شده است. چند قطره روی پایه مبل، دیوار یا گوشه‌های تازه می‌تواند نشانه علامت‌گذاری باشد. خیس‌شدن جای خواب یا چکیدن ادرار هنگام استراحت بیشتر به بی‌اختیاری شبیه است. هیچ‌کدام از این نشانه‌ها به‌تنهایی تشخیص قطعی نیستند، اما کمک می‌کنند دامپزشک یا مربی زودتر علت را پیدا کند.
برای دو یا سه روز، ساعت آب‌خوردن، غذا، خواب، بازی، بیرون‌رفتن و زمان ادرار را یادداشت کنید. لازم نیست گزارش پیچیده‌ای بسازید؛ یک جدول ساده در تلفن همراه کافی است. اگر امکان دارد از رنگ و مقدار تقریبی ادرار نیز یادداشت بردارید. این اطلاعات از حدس‌زدن بسیار مفیدتر است.
چه وقت باید احتمال مشکل پزشکی را جدی گرفت؟
عفونت یا التهاب مجاری ادراری، سنگ، بیماری کلیه، دیابت، برخی مشکلات عصبی، بی‌اختیاری و مصرف بعضی داروها می‌توانند الگوی دفع را تغییر دهند. در سگ سالمند نیز تغییر ناگهانی عادت دفع را نباید صرفاً به بالا رفتن سن نسبت داد.
- ادرارکردن مکرر با حجم کم، زورزدن یا ناله هنگام دفع
- وجود خون، بوی بسیار غیرعادی یا تغییر واضح رنگ ادرار
- افزایش محسوس تشنگی یا حجم ادرار
- چکیدن ادرار در خواب یا هنگام راه‌رفتن
- بی‌حالی، استفراغ، تب، کاهش اشتها یا درد شکم
- شروع ناگهانی مشکل در سگی که مدت‌ها در خانه ادرار نکرده است
اگر سگ چند بار برای ادرارکردن تلاش می‌کند اما ادرار خارج نمی‌شود، یا هم‌زمان درد و بی‌حالی دارد، منتظر نمانید و فوراً با مرکز دامپزشکی تماس بگیرید. بسته‌شدن مسیر ادرار می‌تواند اورژانسی باشد.
چه نشانه‌هایی بیشتر به آموزش و محیط مربوط‌اند؟
در توله‌ای که هنوز برنامه ثابتی ندارد، فاصله طولانی بین بیرون‌بردن‌ها علت رایجی است. تغییر خانه، ورود حیوان یا فرد جدید، ترس، هیجان شدید و تنها ماندن نیز می‌توانند مشکل را بیشتر کنند. علامت‌گذاری معمولاً حجم کمی دارد و ممکن است نزدیک بوها یا وسایل تازه دیده شود. با این حال، وجود یک دلیل رفتاری احتمال بیماری را صفر نمی‌کند؛ این دو گاهی هم‌زمان رخ می‌دهند.
اگر ادرار فقط هنگام سلام‌کردن، خم‌شدن فرد روی سگ یا هیجان زیاد رخ می‌دهد، برخورد آرام و کوتاه کمک‌کننده‌تر از تذکر است. صدای بلند، تنبیه و بردن پوزه سگ به محل ادرار نه علت را برطرف می‌کند و نه آموزش درست می‌دهد؛ فقط ممکن است سگ را وادار کند برای دفع از شما پنهان شود.
برای آموزش دوباره از کجا شروع کنیم؟
- زمان‌های محتمل را از دست ندهید. توله را پس از بیدارشدن، غذا، آب‌خوردن، بازی و پیش از خواب به محل مناسب ببرید. فاصله‌ها باید با سن و توان همان سگ تنظیم شوند.
- یک محل مشخص انتخاب کنید. هر بار از مسیر و محل تقریباً ثابتی استفاده کنید تا بو و محیط به فهم کار کمک کند.
- پاداش را همان‌جا بدهید. چند ثانیه پس از تمام‌شدن دفع، با خوراکی کوچک یا تحسین آرام پاداش دهید. پاداشی که پس از برگشتن به خانه داده شود، ارتباط روشنی با دفع ندارد.
- در خانه بیشتر حواستان به سگ باشد. وقتی نمی‌توانید مراقبش باشید، او را در فضای امن و کوچک‌تری نگه دارید؛ نه اینکه ساعت‌های طولانی در محفظه نامناسب بماند.
- محل قبلی را درست تمیز کنید. پاک‌کننده آنزیمی مخصوص حیوانات بوهای باقی‌مانده را بهتر از شوینده معمولی کاهش می‌دهد. از محصولاتی که بوی تندشان سگ را تحریک یا مسموم می‌کند استفاده نکنید.
اگر همان لحظه دیدیم سگ داخل خانه ادرار می‌کند چه کنیم؟
بدون فریاد و ترساندن، اگر هنوز دفع تمام نشده است سگ را آرام به محل مناسب هدایت کنید. اگر کار تمام شده، فقط محیط را تمیز کنید و برنامه را برای نوبت بعد دقیق‌تر بچینید. بازخواست چند دقیقه بعد بی‌فایده است، چون سگ ارتباطی میان رفتار قبلی و خشم فعلی شما برقرار نمی‌کند.
پد ادرار کمک می‌کند یا آموزش را عقب می‌اندازد؟
پد می‌تواند برای شرایطی مثل دسترسی دشوار به بیرون، دوره بیماری یا توله بسیار کم‌سن ابزار موقت باشد. اگر هدف نهایی دفع بیرون از خانه است، پد را از ابتدا در یک محل ثابت بگذارید و پس از شکل‌گرفتن عادت، طی چند مرحله به سمت خروجی و سپس محل نهایی منتقل کنید. جابه‌جایی روزانه و ناگهانی پد معمولاً سگ را سردرگم می‌کند.
چرا بعضی سگ‌ها دوباره مشکل پیدا می‌کنند؟
برنامه‌ای که فقط چند روز اجرا شود معمولاً دوام ندارد. سفر، تغییر ساعت کار اعضای خانه، هوای نامساعد، محدودشدن پیاده‌روی یا عوض‌شدن غذا و میزان آب ممکن است تعادل قبلی را به هم بزند. به‌جای شروع تنبیه، به چند روز قبل برگردید و ببینید چه چیزی در زمان‌بندی یا وضعیت جسمی سگ تغییر کرده است.
اگر بخواهیم ساده بگوییم
اگر این مشکل ناگهانی شروع شده یا نشانه جسمی دیگری می‌بینید، اول سراغ دامپزشک بروید. وقتی علت پزشکی کنار گذاشته شد، بیرون‌بردن منظم، مراقبت بیشتر در خانه، تشویق فوری و تمیزکردن درست محل از تنبیه بسیار بهتر جواب می‌دهد. اگر با وجود اجرای منظم برنامه مشکل ادامه داشت، از مربی‌ای کمک بگیرید که با تشویق و بدون تنبیه کار می‌کند.
