دزدی غذا توسط سگ؛ چطور از روی میز غذا برندارد؟
برای جلوگیری از دزدی غذا توسط سگ، اول کاری کنید که دیگر روی میز یا سطح کابینت لقمهای پیدا نکند و همزمان ماندن روی تشک را به او یاد بدهید. دعواکردن، ترساندن یا تعقیبکردن معمولاً چیزی را حل نمیکند؛ چون پیدا کردن حتی یک تکه غذا، سگ را به امتحانکردن دوباره تشویق میکند. اگر چیز بیخطری برداشت و فرمان «بده» را از قبل بلد است، با تشویقی موردعلاقهاش معاوضه کنید. اگر خوراکی خطرناک است، همان لحظه با مرکز دامپزشکی تماس بگیرید.
فهرست محتوا
چرا سگ دوباره سراغ میز و کابینت میرود؟
سگ مفهوم «دزدی» را مثل ما درک نمیکند. بوی غذا را حس میکند، راه رسیدن به آن را پیدا میکند و اگر یک بار موفق شود، احتمال دارد روزهای بعد همان جا را دوباره بررسی کند. برای بعضی سگها خرده نان یا لکه چربی هم کافی است تا هر بار سراغ همان سطح بروند.
به همین دلیل، فقط گفتن «نه» وقتی خودتان آنجایید کافی نیست. اگر سگ وقتی خانه خلوت است یا حواستان نیست غذا پیدا کند، یاد میگیرد زمان مناسبتری را برای سرککشیدن انتخاب کند. راهحل ماندگار از ترکیب پیشگیری و آموزش به دست میآید.
اول آشپزخانه را واقعاً امن کنید
چند روز تمیز نگهداشتن سطح کافی نیست؛ تا زمانی که این عادت ضعیف نشده، هر بار پیدا کردن غذا آن را دوباره قوی میکند. این کارها راه رسیدن سگ به غذا را میبندند:
- غذا، ظرف نیمهپر، تخته برش و بستههای خوراکی را داخل کابینت یا یخچال بگذارید؛ عقببردن آنها روی سطح کابینت کافی نیست.
- خردههای غذا و لکه چربی را همان موقع پاک کنید و کیسه زباله را در سطل دردار و محکم نگه دارید.
- صندلی، چهارپایه یا جعبهای را که میتواند پله رسیدن به میز شود از کنار آن دور کنید.
- قابلمه داغ، چاقو، سیخ، استخوان و بستهبندی آغشته به غذا را حتی برای چند دقیقه در دسترس نگذارید.
- وقتی امکان نظارت ندارید، در آشپزخانه را ببندید یا از گیت محکم استفاده کنید.
این محدودیتها تنبیه نیستند. شما فقط جلوی کاری را میگیرید که برای سگ سود دارد، چون او را به غذا میرساند، اما ممکن است خطرناک باشد. همه اعضای خانه نیز باید همین قاعده را رعایت کنند؛ یک بشقاب جا مانده برای شروع دوباره کافی است.
ماندن روی تشک را دور از غذا آموزش دهید
تشک را جایی بگذارید که سگ بتواند شما را ببیند، اما در مسیر رفتوآمد و کنار اجاق نباشد. تمرین را زمانی شروع کنید که روی میز و کابینت غذایی نیست و کسی عجله ندارد.
- یک تشویقی را روی تشک بگذارید. وقتی سگ پا روی آن گذاشت، همان لحظه بگویید «آفرین» و یک تکه دیگر روی خود تشک بدهید.
- بعد از چند تکرار، صبر کنید خودش به سمت تشک برود. حالا عبارت کوتاهی مانند «برو روی تشک» را درست پیش از حرکت او بگویید.
- در ابتدا فقط چند ثانیه ماندن را تشویق کنید. سپس با یک کلمه ثابت مانند «تمام» به او اجازه بلندشدن بدهید.
- زمان ماندن، فاصله شما و بوی غذا را یکییکی بیشتر کنید. تغییر همزمان هر سه مورد تمرین را بیدلیل سخت میکند.
- تشویقیها را روی تشک بدهید تا سگ برای گرفتن آنها به سمت کابینت برنگردد.
اگر سگ از تشک بلند شد، او را هل ندهید و سرزنش نکنید. تمرین را سادهتر کنید و این بار پیش از بلندشدنش پاداش بدهید. چند تمرین کوتاه و موفق، از یک جلسه طولانی و خستهکننده بهتر است.
هنگام آشپزی چطور از تشک استفاده کنیم؟
پیش از بیرونآوردن مواد غذایی، سگ را به تشکش راهنمایی کنید. ابتدا با کاری کمبو و کوتاه مثل چیدن ظرفها شروع کنید. وقتی آرام ماند، گاهی بخشی از غذای روزانه یا تشویقی موردعلاقهاش را روی تشک بگذارید. بعد از جمعشدن غذا و پاککردن سطح، با همان کلمه همیشگی تمرین را تمام کنید.
اگر قرار است همزمان با قابلمه داغ، مهمان یا چند کار دیگر درگیر باشید، روی فرمانی که هنوز کاملاً جا نیفتاده حساب نکنید. در چنین موقعیتی، گیت یا اتاق امن انتخاب بهتری است. میتوانید یک اسباببازی خوراکی مناسب یا جویدنی امن هم بدهید، به شرطی که سگ با آن تنها نماند و وسیله برای اندازه و شیوه جویدن او مناسب باشد.
برای غذایی که روی زمین میافتد، آموزش فرمان «رها کن» را جداگانه و با چیزهای کمخطر تمرین کنید. این فرمان کمککننده است، اما جای تمیزکردن سریع و نظارت را نمیگیرد.
اگر سگ غذا را برداشت، چه کار کنیم؟
دنبالش ندوید، فریاد نزنید و دستتان را داخل دهانش نبرید. این واکنشها ممکن است سگ را به فرار، قورتدادن سریع یا محافظت از چیزی که برداشته تشویق کنند. اگر فرمان «بده» را از قبل بلد است، آن را یک بار و با صدای آرام بگویید و تشویقی موردعلاقهاش را نشان دهید. وقتی وسیله یا غذا را رها کرد، تشویقی را کمی دورتر روی زمین بیندازید و پس از فاصلهگرفتن سگ، آنچه برداشته بود جمع کنید.
اگر غذای بیخطر را پیش از رسیدن شما خورد، تنبیه دیرهنگام فایدهای ندارد؛ فقط مسیر دسترسی را پیدا و مسدود کنید. اگر هنگام نزدیکشدن بدنش سفت میشود، خیره میماند، غرغر میکند یا دندان نشان میدهد، برای پسگرفتن غذا جلو نروید. در این حالت راهنمای برخورد امن با محافظت از غذا و وسایل را بخوانید و از متخصص رفتار حیوانات یا مربی باتجربهای کمک بگیرید که بدون ترساندن و تنبیه کار میکند.
کدام چیزهای روی میز میتوانند خطر فوری داشته باشند؟
شکلات، آدامس و خوراکیهای بدون قند حاوی زایلیتول، انگور و کشمش، پیاز و سیر، نوشیدنیهای کافئیندار، الکل و خمیر خام نان از خوراکیهایی هستند که میتوانند برای سگ خطرناک باشند. استخوان پخته، سیخ چوبی یا فلزی، خلال دندان، تکه سفت وسط بلال و بستهبندی غذا نیز ممکن است باعث زخم یا انسداد شوند. این فهرست کامل نیست.
اگر سگ یکی از این موارد یا هر ماده ناشناختهای را خورده است، همان موقع با دامپزشک یا مرکز دامپزشکی شبانهروزی تماس بگیرید. نام ماده، زمان تقریبی خوردن، مقدار احتمالی و وزن سگ را بگویید و بسته محصول را نگه دارید. بدون دستور دامپزشک سگ را وادار به استفراغ نکنید و شیر، روغن، نمک یا درمان خانگی دیگری ندهید.
یک نمونه واقعی از تمرین در خانه
فرض کنید سگ شما هر شب هنگام آمادهکردن مرغ کنار کابینت میآید و پنجههایش را بالا میگذارد. پیش از شروع، تخته برش و مرغ را از لبه دور میکنید و تشک را حدود دو متر آنطرفتر میگذارید. سگ با شنیدن «برو روی تشک» به جای خودش میرود و شما پیش از آنکه بلند شود، یک تکه کوچک از تشویقی خودش را روی تشک میاندازید.
اگر بلند شد، آشپزی را برای چند ثانیه متوقف میکنید، بدون دعوا او را دوباره راهنمایی میکنید و این بار مدت کوتاهتری میخواهید. روزهای بعد بهتدریج فاصله تشویقیها را بیشتر میکنید. نکته مهم این است که در تمام این مدت هیچ تکهای روی کابینت یا کف آشپزخانه نصیبش نمیشود؛ در نتیجه یاد میگیرد ماندن روی تشک بیشتر از سرککشیدن نتیجه دارد.
چه کارهایی مشکل را بدتر میکنند؟
- تله و ترساندن: قوطی پرسروصدا، اسپری آب، فریاد یا سطح لغزنده میتواند ترس و آسیب ایجاد کند، بدون اینکه کار درست را به سگ یاد بدهد.
- امتحانکردن سگ: گذاشتن عمدی غذا روی لبه میز برای سنجیدن او، فرصت یک موفقیت تازه را فراهم میکند.
- تعقیب در خانه: بعضی سگها آن را بازی میبینند و بعضی دیگر غذا را سریعتر میبلعند.
- قانونهای متفاوت: اگر یک نفر سگ را از میز دور کند و فرد دیگری از همان جا به او غذا بدهد، آموزش روشن نخواهد بود.
- دادن تشویقی کنار کابینت: تشویقی را بعد از پایینآمدن پنجهها همانجا ندهید؛ او را به تشک بفرستید و آرامماندن در جای درست را تشویق کنید.
چه زمانی بررسی دامپزشکی یا کمک رفتاری لازم است؟
اگر میل به غذا ناگهان شدید شده و با کاهش وزن، تشنگی زیاد، استفراغ، اسهال یا تغییر حال عمومی همراه است، موضوع را فقط یک عادت آموزشی فرض نکنید و برای معاینه وقت بگیرید. غرغر، حمله یا گازگرفتن هنگام پسگرفتن غذا نیز به برنامه اختصاصی و ایمن نیاز دارد.
برای بیشتر سگها، پیشرفت زمانی دیده میشود که میز و کابینت همیشه خالی بمانند و تمرین تشک بهآرامی سختتر شود. هدف این نیست که سگ را در برابر غذای رهاشده آزمایش کنید؛ هدف این است که خانه امن باشد و سگ دقیقاً بداند هنگام آمادهشدن غذا چه کاری از او انتظار دارید.
