آب نخوردن خرگوش؛ علتها و نشانههای کمآبی
کمشدن آب خوردن خرگوش همراه با کاهش اشتها یا مدفوع یک هشدار جدی است و میتواند دستگاه گوارش را کندتر کند. آب تازه را هم در کاسه سنگین و هم در بطری سالم پیشنهاد دهید، اما مراجعه را برای خوراندن اجباری آب عقب نیندازید.
فهرست محتوا
شاید ظرف مشکل دارد
ساچمه بطری ممکن است گیر کند یا ارتفاع آن مناسب نباشد. بعضی خرگوشها کاسه را ترجیح میدهند. سطح آب را علامت بزنید، نشتی را بررسی کنید و ظرف را روزانه بشویید تا واقعاً بدانید چقدر نوشیده است.
غذای مرطوب مقدار نوشیدن را تغییر میدهد
خرگوشی که سبزی شسته و خیس بیشتری خورده ممکن است از ظرف کمتر بنوشد. با این حال یونجه باید همیشه غذای اصلی و در دسترس باشد. تغییر ناگهانی آب خوردن را فقط به سبزی نسبت ندهید.
نشانههای کمآبی و بیماری
بیحالی، خشکی دهان، چشمهای فرورفته، ادرار کمتر، مدفوع کوچک و کم و نخوردن یونجه مهماند. کشیدن پوست بهتنهایی آزمون دقیقی برای خرگوش نیست و معاینه وضعیت آب بدن را بهتر مشخص میکند.
یک وضعیت فوری
اگر خرگوش از صبح نه آب خورده، نه غذا و نه مدفوع کرده است، تا فردا صبر نکنید. توقف خوردن و دفع در خرگوش میتواند سریع بدتر شود؛ درد دندان، مشکل گوارشی و بیماریهای دیگر باید بررسی شوند.
در خانه چه کار نکنیم؟
آب را با سرنگ سریع داخل دهان نریزید؛ ورود آن به ریه خطرناک است. آب شیرین، آبمیوه یا محلول انسانی را بدون دستور جایگزین نکنید. خرگوش را گرم و آرام نگه دارید و برای انتقال آماده شوید.
