کروناویروس روده‌ای سگ؛ علائم، انتقال و مراقبت
کروناویروس روده‌ای سگ با ویروس عامل کووید در انسان یکی نیست. این عفونت در بسیاری از سگ‌ها بی‌علامت یا خفیف است، اما اسهال و استفراغ در توله می‌تواند سریع به کم‌آبی برسد و ممکن است نشانه پاروویروس، انگل یا عفونت هم‌زمان باشد؛ بنابراین برای توله بیمار تشخیص خانگی کافی نیست.
فهرست محتوا
کروناویروس روده‌ای سگ دقیقاً چیست؟
این ویروس سلول‌های روده سگ را درگیر می‌کند و بیشتر در جاهایی دیده می‌شود که سگ‌های زیادی کنار هم هستند؛ مانند پانسیون، پناهگاه یا محل نگهداری گروهی. نوع روده‌ای با کروناویروس تنفسی سگ و ویروس عامل کووید تفاوت دارد. شباهت نام‌ها نباید باعث شود اسهال سگ را با بیماری تنفسی انسان یکی بدانیم.
بیشتر عفونت‌ها بیماری شدیدی ایجاد نمی‌کنند، اما این موضوع به معنی بی‌خطر بودن هر اسهالی نیست. توله‌ها ذخیره آب کمتری دارند و عفونت هم‌زمان با پاروویروس یا انگل‌ها می‌تواند حال آن‌ها را بسیار بدتر کند.
ویروس چگونه میان سگ‌ها پخش می‌شود؟
راه اصلی انتقال، تماس با مدفوع سگ آلوده است. بوکردن محل دفع، ظرف یا بستر مشترک، کفش و دست آلوده و وسایلی که میان چند سگ جابه‌جا می‌شوند می‌توانند ویروس را منتقل کنند. حتی سگی که ظاهر سالمی دارد ممکن است مدتی ویروس دفع کند.
اگر یک سگ در خانه اسهال دارد، فعلاً ظرف آب و غذا، محل خواب و وسایلش را جدا کنید. مدفوع را بلافاصله با دستکش جمع کنید، دست‌ها را بشویید و پس از پاک‌کردن آلودگی قابل‌دیدن، سطح را با ضدعفونی‌کننده مناسب حیوانات و طبق دستور روی محصول تمیز کنید.
مدت جداسازی برای همه سگ‌ها یکسان نیست، چون به نتیجه آزمایش، وجود بیماری هم‌زمان و وضعیت سایر سگ‌های خانه بستگی دارد. زمان بازگشت به پانسیون، مهد یا جمع سگ‌ها را دامپزشک مشخص کند. تا آن زمان، پیاده‌روی کوتاه را در محلی انجام دهید که تماس با سگ‌ها و مدفوع آن‌ها کم باشد.
علائم معمول کدام‌اند؟
اسهال ناگهانی، کم‌شدن اشتها، بی‌حالی و گاهی استفراغ از نشانه‌های ممکن‌اند. این علائم اختصاصی نیستند؛ یعنی فقط با دیدن آن‌ها نمی‌توان گفت سگ کروناویروس دارد. پاروویروس، تغییر ناگهانی غذا، خوردن جسم خارجی، انگل و مسمومیت هم می‌توانند ظاهری شبیه ایجاد کنند.
در توله‌ای که اسهال گرفته، سن، وضعیت واکسن‌ها، تماس اخیر با سگ‌های دیگر، وجود خون در مدفوع و توان نگه‌داشتن آب اهمیت دارد. راهنمای اسهال توله سگ و نشانه‌های خطر کمک می‌کند فوریت وضعیت را بهتر بسنجید؛ با این حال اگر توله حال خوبی ندارد، برای خواندن مقاله مراجعه را عقب نیندازید.
دامپزشک چگونه علت را پیدا می‌کند؟
دامپزشک سابقه تماس، واکسیناسیون، شدت کم‌آبی و نتیجه معاینه را کنار هم می‌گذارد. ممکن است آزمایش مدفوع، آزمایش پاروویروس، شمارش سلول‌های خون یا بررسی‌های دیگری لازم باشد. آزمایش مولکولی مثبت برای کروناویروس به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که همین ویروس علت اصلی اسهال است، چون نتیجه در بعضی سگ‌های بدون علامت هم مثبت می‌شود.
درمان مشخصی که ویروس را در خانه از بین ببرد وجود ندارد. رسیدگی بیشتر بر جبران آب و املاح، کنترل تهوع و درمان عفونت یا انگل هم‌زمان تمرکز دارد. شدت بیماری تعیین می‌کند که سگ با راهنمایی دامپزشک در خانه مراقبت شود یا به سرم و بستری نیاز داشته باشد.
در خانه چه مراقبتی امن است؟
اگر دامپزشک مراقبت خانگی را مناسب دانست، داروها و برنامه غذا را دقیقاً طبق دستور اجرا کنید. آب را خودسرانه قطع نکنید و برای جلوگیری از استفراغ، داروی انسانی ندهید. غذای تازه، تشویقی جدید و تغییر ناگهانی رژیم نیز می‌تواند پیداکردن علت اسهال را دشوارتر کند.
تعداد دفعات اسهال و استفراغ، مقدار آب‌خوردن، اشتها و سطح فعالیت را یادداشت کنید. لثه بسیار خشک، ادرار کم و ضعف می‌توانند با کم‌آبی همراه باشند، اما سنجش دقیق کم‌آبی بهتر است به دامپزشک سپرده شود.
درباره غذا از توصیه مخصوص همان سگ پیروی کنید. روزه طولانی، دادن حجم زیاد غذا یا تغییر ناگهانی به خوراکی‌های چرب می‌تواند حال دستگاه گوارش را بدتر کند. اگر سگ دارو یا محلول خوراکی را بالا می‌آورد، دوز را خودسرانه تکرار نکنید و همان موقع با دامپزشک تماس بگیرید.
چه زمانی مراجعه فوری لازم است؟
برای توله کم‌سن، سگ واکسینه‌نشده یا حیوانی که بیماری زمینه‌ای دارد، از همان شروع اسهال با دامپزشک تماس بگیرید. موارد زیر نیز نیاز به رسیدگی فوری دارند:
- استفراغ تکراری یا ناتوانی در نگه‌داشتن آب؛
- اسهال خونی، سیاه یا بسیار آبکی و پرتکرار؛
- ضعف شدید، افت هوشیاری، لرزش یا ناتوانی در ایستادن؛
- شکم دردناک یا متورم، لثه رنگ‌پریده یا تنفس غیرعادی؛
- بدترشدن حال عمومی در چند ساعت.
سگ را وادار به استفراغ نکنید و داروی ضداسهال انسان ندهید. بعضی داروها برای سگ مناسب نیستند یا می‌توانند نشانه یک بیماری جدی را موقتاً پنهان کنند.
آیا واکسن کروناویروس روده‌ای لازم است؟
واکسن کروناویروس روده‌ای جزو واکسن‌های اصلی توصیه‌شده برای همه سگ‌ها نیست و راهنماهای معتبر استفاده معمول از آن را پیشنهاد نمی‌کنند. این موضوع نباید باعث بی‌اهمیت دانستن واکسن‌های اصلی توله، به‌ویژه واکسن پاروویروس، شود. برنامه واکسیناسیون را براساس سن، سابقه و خطر تماس با نظر دامپزشک تنظیم کنید.
پیشگیری روزمره بیشتر بر واکسن‌های اصلی، انگل‌زدایی متناسب، جمع‌کردن سریع مدفوع و نظافت درست محیط تکیه دارد. اگر چند سگ در یک محل هم‌زمان بیمار شده‌اند، جابه‌جایی حیوان‌ها و وسایل بین اتاق‌ها را محدود کنید و موضوع را به مسئول مرکز و دامپزشک اطلاع دهید.
اطلاعات کروناویروس سگ بر چه منبعی تکیه دارد؟
برای انتقال، علائم، تفسیر آزمایش و مراقبت، برگه رسمی کروناویروس روده‌ای سگ از دانشکده دامپزشکی دانشگاه ایالتی اوهایو بررسی شده است.
