سگ در حال دریافت بازی کششی به‌عنوان پاداش آموزش
تشویق سگ بدون خوراکی؛ بازی، بوکشیدن و جایزه‌های روزمره

برای تشویق سگ همیشه لازم نیست خوراکی بدهید. چند ثانیه بازی، اجازه بوکشیدن، ادامه پیاده‌روی، بازشدن در حیاط یا توجه آرام شما هم می‌تواند رفتار خوب را تقویت کند؛ به شرطی که خود سگ آن را بخواهد و بلافاصله پس از رفتار دریافت کند.

تشویقی را از واکنش سگ بشناسید

چیزی تشویقی محسوب می‌شود که باعث شود سگ آن رفتار را دوباره انجام دهد. ممکن است شما نوازش را دوست‌داشتنی بدانید، اما سگی که سرش را کنار می‌کشد یا بدنش را سفت می‌کند، در آن لحظه نوازش را جایزه نمی‌بیند. توپ هم برای یک سگ فوق‌العاده و برای دیگری کاملاً بی‌اهمیت است.

چند گزینه را در موقعیتی ساده امتحان کنید و نتیجه را ببینید: بازی کوتاه با طناب، اجازه رفتن سمت یک بو، دویدن چند قدمی با شما، بازشدن مسیر یا شنیدن تحسین آرام. ترجیح سگ با محیط و حال او تغییر می‌کند؛ چیزی که در خانه جواب می‌دهد شاید کنار پارک جذاب نباشد.

بوکشیدن یکی از بهترین جایزه‌های روزمره است

در پیاده‌روی، رسیدن به بوها برای بسیاری از سگ‌ها ارزش زیادی دارد. وقتی بند شل شد، همان لحظه بگویید «آفرین» و اجازه دهید چند ثانیه به سمت بو برود. به این ترتیب سگ یاد می‌گیرد آرام راه‌رفتن مسیر را باز می‌کند.

برای مثال، اگر سگ برای رسیدن به یک درخت بند را می‌کشد، جلو نروید. همین که یک قدم برگردد یا بند شل شود، اجازه نزدیک‌شدن بدهید. تأخیر طولانی میان رفتار و اجازه بوکشیدن، ارتباط را نامشخص می‌کند.

بازی را کوتاه و متناسب نگه دارید

چند ثانیه بازی با توپ یا طناب می‌تواند بعد از یک پاسخ خوب کافی باشد. بعد با علامت ثابتی مثل «تمام» بازی را پایان دهید و اجازه دهید سگ آرام شود. اگر بازی او را آن‌قدر هیجان‌زده می‌کند که دیگر نمی‌تواند تمرکز کند، از تشویق آرام‌تری مثل بوکشیدن یا رفتن روی تشک استفاده کنید.

برای سگ دردناک، سالمند یا حیوانی که سابقه آسیب گردن و مفصل دارد، بازی کششی شدید مناسب نیست. شکل بازی را با توان بدنی همان سگ هماهنگ کنید و وسیله‌ای انتخاب کنید که اندازه و جنس امنی داشته باشد.

دسترسی به خواسته سگ را وارد آموزش کنید

زندگی روزمره پر از فرصت‌های تشویق است. نشستن آرام می‌تواند در را باز کند، چهار پنجه روی زمین می‌تواند سلام‌کردن با مهمان را ممکن کند و آمدن با صدا زدن می‌تواند دوباره اجازه بازی بدهد. در این روش چیزی که سگ می‌خواهد، پس از رفتار مناسب در دسترس قرار می‌گیرد.

خواسته او نباید خطرناک باشد. اگر سگ می‌خواهد دنبال گربه بدود یا وسط خیابان برود، دسترسی به آن موقعیت تشویقی مناسبی نیست. ایمنی همیشه جلوتر از آموزش قرار دارد.

خوراکی را یک‌باره کنار نگذارید

خوراکی ابزار مفیدی است و قرار نیست به‌خاطر استفاده از تشویق‌های دیگر ناگهان حذف شود. وقتی یک رفتار در محیط آسان روان شد، می‌توانید گاهی خوراکی و گاهی بازی، بوکشیدن یا ادامه مسیر بدهید. در محیط تازه یا برای رفتار سخت‌تر، دوباره از تشویقی موردعلاقه سگ بیشتر استفاده کنید.

اگر سگ فقط وقتی خوراکی را در دست شما می‌بیند پاسخ می‌دهد، خوراکی احتمالاً به نشانه شروع رفتار تبدیل شده است. ابتدا درخواست را بدهید، بعد از انجام درست از جیب یا ظرف جداگانه تشویقی را بیرون بیاورید تا دست خالی هم معنای خودش را حفظ کند.

زمان تشویق از نوع آن مهم‌تر است

سگ باید بفهمد دقیقاً کدام رفتارش نتیجه خوب داشته است. همان لحظه‌ای که رفتار درست رخ می‌دهد، با یک کلمه کوتاه مثل «آفرین» آن را مشخص کنید و بی‌درنگ جایزه را بدهید. اگر چند ثانیه دیر کنید، ممکن است سگ نشستن، پریدن یا نگاه‌کردن بعدی را علت جایزه بداند.

جلسه‌ها را کوتاه تمام کنید؛ چند تکرار خوب بهتر از ادامه‌دادن تا خستگی است. اگر سگ سر برمی‌گرداند، از شما فاصله می‌گیرد یا دیگر بازی و خوراکی نمی‌خواهد، شاید خسته، ترسیده یا تحت فشار است.

بی‌علاقگی ناگهانی را فقط لجبازی ندانید

نپذیرفتن همه خوراکی‌ها و بازی‌ها، به‌ویژه وقتی با بی‌اشتهایی، بی‌حالی، درد یا تغییر رفتار همراه است، می‌تواند نشانه مشکل جسمی باشد. در محیط ترسناک نیز سگ ممکن است نتواند چیزی بخورد یا بازی کند. در این حالت تمرین را آسان‌تر کنید و فاصله بگیرید؛ فشار بیشتر معمولاً یادگیری را بهتر نمی‌کند.

این روش بر چه راهنماهایی تکیه دارد؟

اصل آموزش با پاداش و پرهیز از روش‌های ترساننده با بیانیه انجمن دامپزشکی رفتار حیوانات آمریکا تطبیق داده شد.