راهنمای انتخاب باکس حمل سگ؛ اندازه، جنس و ایمنی سفر
باکس حمل باید آنقدر جا داشته باشد که سگ بایستد، دور خودش بچرخد و طبیعی دراز بکشد؛ اما انتخاب آن فقط با وزن یا حدس چشمی درست نیست. پیش از خرید، بدن سگ را اندازه بگیرید، نوع سفر را مشخص کنید و بعد قفل، تهویه و امکان ثابتکردن باکس را بررسی کنید.
فهرست محتوا
اندازه سگ را درست بگیرید
سگ را در حالت طبیعی بایستانید. طول بدن را از نوک بینی تا پایه دم و ارتفاع را از زمین تا بالاترین قسمت سر یا گوش در حالت معمول اندازه بگیرید. عرض شانه و وزن هم مهماند. اندازه نهایی را با جدول سازنده همان محصول تطبیق دهید؛ دو باکس با نام «متوسط» ممکن است ابعاد داخلی متفاوتی داشته باشند.
داخل باکس، سر سگ نباید دائم به سقف بخورد و باید بتواند بدون گیرکردن بچرخد. درازکشیدن او هم نباید با جمعکردن اجباری پاها همراه باشد. اگر بین دو اندازه مردد هستید، کاربرد را در نظر بگیرید و راهنمای سازنده یا شرکت حمل را بخوانید؛ برای سفر هوایی، حدسزدن قابل قبول نیست.
جنس باکس را با نوع سفر هماهنگ کنید
مدل پلاستیکی سخت معمولاً پوشش و محافظت بیشتری دارد و برای بسیاری از مسیرها کاربردی است. مدل سیمی گردش هوا و دید خوبی دارد، اما سنگینتر است و باید درست در خودرو ثابت شود. کیف نرم برای بعضی سگهای کوچک و آرام مناسب است، ولی برای سگی که پارچه را میجود یا برای خروج تقلا میکند انتخاب امنی نیست.
اگر با هواپیما سفر میکنید، پیش از خرید مقررات همان شرکت و همان مسیر را بگیرید. اندازه قابل قبول کابین، جنس بدنه، نوع پیچها، ظرف آب و برچسبها ممکن است متفاوت باشند. عبارت تبلیغاتی «مناسب پرواز» روی محصول بهتنهایی تضمین پذیرش نیست.
قفل، کف و تهویه را با دست بررسی کنید
در را چند بار باز و بسته کنید. قفل نباید با فشار پنجه باز شود و هیچ سیم بیرونزده، لبه تیز یا ترک در بدنه نباید وجود داشته باشد. کف باید محکم و بدون لغزش باشد؛ یک زیرانداز نازک و جاذب که جمع نمیشود، برای بسیاری از سفرها بهتر از تشک حجیمی است که فضای داخلی را کم میکند.
دریچههای هوا را با پتو یا وسایل سفر نپوشانید. ظرف و اسباببازی هم نباید هنگام ترمز به جسمی آزاد تبدیل شوند. قلاده، پلاک آویز یا بند بلند داخل باکس میتواند به میلهها گیر کند؛ پیش از بستن در، خطر گیرکردن را بر اساس طراحی باکس بررسی کنید.
سگ را پیش از روز سفر با باکس آشنا کنید
در باکس را باز و ثابت بگذارید و اجازه دهید سگ خودش آن را بو بکشد. چند تشویقی نزدیک ورودی بیندازید و وقتی با رغبت وارد شد، تشویقی بعدی را کمی عقبتر بگذارید. هنوز در را نبندید. پس از چند نوبت آرام، در را یک ثانیه ببندید و پیش از نگرانی باز کنید.
برای نمونه، اگر سگ فقط دو پنجه را داخل میگذارد، هلدادن او به عقب باکس آموزش را سریع نمیکند؛ ممکن است همان فضای محدود را ترسناک کند. همان دو پنجه را تحسین کنید و تمرین را کوتاه تمام کنید. ماندن آرام را از چند ثانیه به چند دقیقه برسانید و بعد باکس را در خودروی خاموش تمرین کنید.
باکس را در خودرو آزاد نگذارید
باکس روی صندلی یا کف خودرو اگر ثابت نشده باشد، هنگام ترمز شدید جابهجا میشود. آن را طبق دستور سازنده به نقطهای محکم ببندید و پیش از حرکت با دست تکان دهید. محل قرارگیری نباید جلوی گردش هوا باشد و سگ هم نباید در صندوق کاملاً بسته و بدون تهویه قرار بگیرد.
هنگام رسیدن، اول درهای خودرو را ببندید یا بند سگ را از راهی امن متصل کنید و بعد در باکس را باز کنید. بازکردن ناگهانی در کنار خیابان میتواند به فرار منجر شود. سگ را حتی برای چند دقیقه در خودروی گرم یا سرد تنها نگذارید.
در سفر طولانی چه چیزهایی همراه داشته باشید؟
آب تازه، ظرف مناسب، زیرانداز اضافه، کیسه دفع، مدارک و مشخصات تماس را آماده کنید. در مسیرهای زمینی طولانی، توقفهای امن برای آبخوردن، دفع و حرکت کوتاه در نظر بگیرید. غذای سنگین درست پیش از حرکت میتواند تهوع را بیشتر کند؛ درباره زمان غذا برای سگی که ماشینگرفتگی دارد از دامپزشک راهنمایی بگیرید.
چه وقت پیش از سفر با دامپزشک صحبت کنید؟
سگ دارای مشکل تنفسی، بیماری قلبی، درد مفصل، سابقه غش، اضطراب شدید یا تهوع مکرر در خودرو باید پیش از سفر ارزیابی شود. آرامبخش انسانی یا داروی باقیمانده از سفر قبلی را خودسرانه ندهید. اگر سگ داخل باکس برای خروج به خودش آسیب میزند، باکس را با زور نبندید؛ ابتدا علت ترس یا مشکل حبسشدن باید بررسی شود.
